Migrantenvrouwen zijn stigma zat

Woensdagavond was ik bij een debat van de stichting Turks Vrouwen Komitee Utrecht. Deze stichting zet zich al sinds 1978 in voor het verbeteren van de sociaal economische positie van de Turkse vrouwen in stad Utrecht. En ze organiseert veel activiteiten die de emancipatie van de Turkse vrouwen bevorderen. Deze bijeenkomst in Museumcafé Lombok was deel van een project om de stem te laten horen van Turks-Nederlandse vrouwen die al lang in Nederland zijn maar toch een grote afstand tot de Nederlandse samenleving hebben. Want er wordt veel gezegd over integratie en participatie van deze vrouwen, maar het gaat meestal óver hen, in plaats van met hen. Wat me ontroerde gisteren was dat er ook een hele generatie jonge, goedopgeleide en welbespraakte vrouwen is opgestaan die het opneemt voor hun moeders en tantes en een brugfunctie wil vervullen. De TVKU bruist van deze jonge vrouwen. Wat me raakte is dat juist deze jonge vrouwen bijzonder veel last hebben van de manier waarop migranten en hun kinderen in Nederland bejegend worden: voor altijd allochtonen genoemd. Zij zijn Turkse Nederlandsen en hebben een sterke identiteit, maar toch worden ze over één kam geschoren, wordt hun afkomst geproblematiseerd, wordt hun bevolkingsgroep gestigmatiseerd en hebben ze steeds meer en steeds vaker last van discriminatie bij het vinden van een stageplek of baan.
En wat me frappeerde was dat ze intensief reclame hadden gemaakt om buurtbewoners uit te nodigen, niet alleen 'onder ons' te praten over integratie en participatie. Maar er kwam niemand. Ze verweten dat de autochtonen. Het was het spiegelbeeld van wat ik zo vaak hoor op politieke buurtbijeenkomsten, waar de witte Nederlanders klagen dat er geen allochtonen komen. Integratie moet van twee kanten komen - het is een moeilijke dans waarbij beide partners op elkaars stappen moeten reageren. Er wordt veel te weinig samen gedanst!

Een nadenkertje: aan het einde van de Ramadan organiseerde een van deze vrouwen een Iftar maaltijd in de school van haar kinderen. Zeer succesvol, er kwamen meer dan honderd buurtbewoners op af, van alle afkomsten en leeftijden. De vrouw vroeg zich af wanneer Nederlanders een vergelijkbaar initiatief zouden nemen. Bijvoorbeeld na de Kerstdagen!
Neem een kijkje op www.museumcafelombok.nl en op http://www.vrouwendomein.info/tvku/

Wachtlijsten weg is gelukt!

Vandaag was er Raad en een van de eerste agendapunten was de herstemming voor het maatschappelijk werk. Dit keer was er een ruime meerderheid voor ons amendement om 200 duizend euro extra in het maatschappelijk werk te steken. Leefbaar Utrecht had zich laten overtuigen. En het College liet weten dat men de ons financieringsvoorstel prima vond. Het was een korte raad die dus begon met een leuk succes.
Nieuwe wethouder welzijn: Oude wethouder welzijn:

Volgende week donderdagavond is er nog een gemeenteraad. Dit keer over de contracten voor het Stationsgebied. Een belangrijke, en hopelijk ook spannende vergadering! GroenLinks verzet zich sterk tegen het grootschalige en stenige karakter van de plannen. We zien de uitslag van het referendum (groen, ruim, ontspannen) niet terug in de plannen van LU-wethouder Lenting c.s. (steen, hoog, poenig). Ook vinden we dat de marktpartijen wel heel stevig in het zadel worden geholpen door het stadsbestuur. Dat belooft een levendige raadsvergadering.

Pak de wachtlijsten in het maatschappelijk werk aan!

Trek 2 ton extra uit in 2006 om de ergste wachtlijsten in het maatschappelijk werk aan te pakken! Want maatschappelijk werk is een basisvoorziening die erger voorkomt, bijvoorbeeld schuldenproblemen, mishandeling of isolement. Wachtlijsten zijn daarom niet aanvaardbaar. De twee tot vijf maanden wachttijd in vier Utrechtse aandachtswijken moeten de wereld uit.

Aanstaande donderdag, in de raadsvergadering, is er een herstemming over dit voorstel van GroenLinks, dat we tijdens de begrotingsbehandeling op 10 november indienden. Tot onze verbazing (en een beetje tot onze schrik) staakten de stemmen met 22 tegen 22. VVD, Leefbaar Utrecht, CDA gaven niet thuis... en zonder steun van één van deze partijen, komt dat extra geld er niet. Terwijl het beschikbaar is, want in 2006 is er 1 miljoen 'reservegeld' voor de invoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Deze nieuwe wet gaat bij uitstek over welzijn en participatie. De kosten zijn dus gedekt!

Utrecht telt maar 1 maatschappelijk werker per 9200 inwoners, terwijl landelijk er 1 werker per 6000 mensen beschikbaar is. En wij zijn nog wel een grote stad! De gemeente streeft ook naar een betere verhouding, zo bleek een tijdje na de begrotingsraad in de commissie Maatschappelijke Ontwikkeling. Ik hoop dan ook van harte dat de genoemde drie partijen donderdag door de bocht gaan, en het wegwerken van wachtlijsten zullen ondersteunen! Met name Leefbaar Utrecht deed in die commissievergadering (17 november) toch duidelijke uitspraken over de wenselijkheid van "1 op 6000".
Meer weten over algemeen maatschappelijk werk? Kijk eens op de sites van drie Utrechtse welzijnsorganisaties: www.wwocumulus.nl, www.doenjadienstverlening.nl en www.portes.nl.