Paradigmashift

Met onze vrijwilligers van het Solgu keken we naar wat er de afgelopen decennia veranderd is in de opvattingen over mensen met functiebeperkingen. Je ziet drie 'stromingen' naast elkaar momenteel (even los van fascistoide maatschappelijke uitsluiting van alles wat afwijkend is).

• De oude hulpverlenersopvatting,
• Het opkomen voor gelijke rechten (en plichten),
• En het streven naar volwaardig burgerschap.

In mijn werk kijk ik met onderwijsprofessionals wel naar waar zij staan en wat die opvatting voor hun dagelijks handelen betekent. Met de vrijwilligers van Solgu, allen met stevige functiebeperkingen, keken we vorig jaar naar wat het van henzélf vraagt, en hoeveel moed je moet opbrengen om de mensen om je heen steeds maar weer te (her)opvoeden. Dat leverde dit plaatje op.

Kan je nagaan hoe je je kunt voelen als je vaak, heel vaak, dienstverleners en ondersteuners treft die, vol goede bedoelingen, geen enkel oog (meer) hebben voor wat je afhankelijkheid van jou vraagt.

Plaatjes naast de praatjes

Als ik in de Middeleeuwen geboren was had ik bedelend bij de stadspoort gezeten, want ik heb ogen met -10. Nu zie je niet eens dat ik lenzen heb. Stel je toch voor dat we sociale en/of technische antwoorden wisten te vinden op alle belemmeringen waardoor mensen nu nog als 'gehandicapt' brandmerken. Stel je toch voor dus, dat de samenleving geen handicaps had en dat we dát normaal gingen vinden!

Op weg naar een inclusief Utrecht

Dit was altijd een politieke blog. Maar sinds ik in 2006 uit de Utrechtse gemeenteraad ging, werd het daarmee ook ene slapende blog. Tijd voor een koerswijziging dus. In een blog deel je wat je het meeste bezig houdt en ook nog voor een ander relevant kan zijn.

Wat houdt me nou het meeste bezig? Dat is dat ik wil bijdragen aan een samenleving, waarin iedereen de kans heeft zich naar vermogen te ontwikkelen en voor zichzelf en anderen te zorgen. Dat gaat over empowerment, emancipatie, inclusie. Dat doe ik in mijn werk bij APS onderwijsadvies. Daar help ik scholen en hun leidinggevenden en bestuurders om zo goed mogelijk aan de kansen van kinderen bij te dragen. Als voorzitter van het Stedelijk Overleg Lichamelijk Gehandicapten Utrecht. Als politiek betrokken burger en in mijn stad. Door bij thema's rond integratie, onderwijs, welzijn, sociale samenhang mijn oren te spitsen, mijn mond te roeren of mijn handen uit de mouwen te steken.

Dus misschien moest ik daar maar eens over gaan schrijven!

Zin in de toekomst

Op deze blog zal ik vanaf nu de ontwikkelingen richting de verkiezingen in Utrecht een beetje volgen. Komende maanden stelt GroenLinks Utrecht het verkiezingsprogramma vast en kiest een lijsttrekker (28 oktober), wijst de kandidaten voor de gemeenteraad 2010-2014 aan (25 november) en zoekt goede wethouders (nu-jan). Ook gaat natuurlijk de campagne van start! Nieuws daarover op http://www.groenlinksutrecht.nl/. Mijn ervaringen en meningen daarover lees je, zo nu en dan, hier.


Tja, waarom? Sinds ik uit de gemeenteraad ging in 2006 heb ik deze blog niet meer bijgehouden. Nu de verkiezingen van 2010 naderen, gaat het toch weer kriebelen. Vooral omdat het stadsbestuur afgelopen maanden een enorme draai naar rechts gemaakt heeft waarover ik me flink kan opwinden. GroenLinks stapte dit jaar uit het College omdat onze wethouders geen verantwoordelijkheid konden dragen voor het slappe Actieplan Luchtkwaliteit (te weinig vooruitgang voor welzijn en gezondheid van Utrechters) en de gevolgen van de voorgestelde maatregelen (onder meer een Spoorlaan met huizensloop in Zuilen). De andere partijen waren niet gevoelig voor de argumenten van GroenLinks en trokken zo de stekker eruit. Daarna kwam de VVD in het College en draaide het stadsbestuur een aantal van zijn eigen besluiten uit het Collegewerkplan zo maar terug. Kortom, slappe knieen van PvdA, ChristenUnie en CDA! 
 
Crisistijd vraagt om investeringen in duurzame ontwikkeling en kwetsbare groepen, maar dit college bezuinigt op groen, openbare ruimte en steun aan bewoners en maatschappelijke organisaties. GroenLinks vindt dat in een economisch onzekere tijd bezuinigingen niet ten koste van de minst draagkrachtigen mogen gaan. De ontwikkelingen in de stad laten zien dat een progressieve koers in Utrecht alleen mogelijk is als GroenLinks deel uitmaakt van het stadsbestuur. Dus het gáát ergens om komende maanden: zoveel mogelijk stemmen voor GroenLinks voor een sociale en groene stad.

Nieuw college in de maak

De verkiezingen zijn geweest, het stof is gaan liggen, de 'afscheidsraad' is geweest (zie foto) en een nieuw Utrechts stadsbestuur is in de maak. Ikzelf ben weer gewoon actief lid in plaats van gemeenteraadslid. De afgelopen tijd mocht ik me bezighouden met het selecteren van steengoede Groenlinkse stadsbestuurders, voor het geval onze wens zou uitkomen om weer bestuurlijke verantwoordelijkheid voor de stad te mogen dragen. De Utrechtse kiezer gaf de linkse partijen een flinke meerderheid en gaf ons daarmee het signaal, dat we er serieus voor moeten gaan. Gisteren gaf de Partij van de Arbeid aan dat zij een stadsbestuur met GroenLinks, CDA en ChristenUnie wil gaan vormen. Ik vind het weinig dapper van de PvdA dat zij de keuze 'over links' niet durven maken. In alle steden probeert de PvdA met name SP buiten de deur te houden. Het past niet in hun landelijke strategie naar de landelijke verkiezingen toe. In Utrecht geldt ook dat de PvdA onder leiding van Rinda den Besten eigenlijk wel tevreden met het vorige College en dus met zichzelf waren. Dat is een risico bij het maken van een nieuw Collegeprogramma. De kiezer heeft immers niet gestemd om alles maar bij het oude te laten. GroenLinks moet dus in de onderhandelingen flink haar best doen om te zorgen dat er ondanks de conserverende invloed van CDA en Christenunie, een ambitieus en progressief College-akkoord komt. De onderhandelaars houden ons actieve leden elke maandag goed op de hoogte. Ze staan op scherp, dus ik heb vertrouwen in het resultaat. En ik weet in elk geval zeker dat we als GroenLinks daarna prima wethouders kunnen leveren!

Marokkaanse burgermeesters in Utrecht

Achttien burgermeesters en loco-burgermeesters bezoeken deze week Nederland als waarnemer bij de plaatselijke verkiezingen. Zaterdagavond dineerde ik samen met een flink aantal andere vrouwelijke raadsleden met de burgermeesters van Al Hoceima, Oujda en een stadje tussen Berkane en Nador waarvan ik de naam niet verstond. Uit deze streek, noord- en noordoost Marokko, komen veel van de Marokkaanse Utrechters. Ik ben in 1996 op bezoek geweest in Oujda op een onderwijsconferentie, ik voel me wel betrokken bij de streek. De loco-burgermeester van Oujda vroeg om mijn GroenLinkse sjaaltje en is daarna nog de VVD-tent op het Neude gaan bezoeken ;-) Ze waren deze avond vooral geinteresseerd in de deelname van vrouwen in de plaatselijke politiek. In Nederland is het daarmee echter ook droevig gesteld (23%! Belachelijk toch?). Afgelopen vrijdag werd ik over dit onderwerp geinterviewd in het NCRV-radioprogramma 1opdemiddag (www.1opdemiddag.nl). En de week ervoor stond ik in VNG-magazine. Dus het onderwerp leeft nogal. Vooralsnog is GroenLinks landelijk de enige partij die in de buurt van de 50% vrouwen afvaardigt, dus er valt nog veel te veranderen.

Lang leve Sara Kroos!

De slotbijeenkomst van de landelijke campagne voor de gemeenteraden was gisteren in Utrecht. Femke hield een ferme speech (je vindt hem op http://www.groenlinks.nl/2ekamer/nieuws/Nieuwsbericht.2006-03-05.3117) en Guilly Koster praatte de zaak leuk aan elkaar. Hij legde wel de vinger op de zere plek van dit soort bijeenkomsten: er zijn vooral GroenLinksers. Wat dat betreft had ik liever ook zondagmiddag nog gecanvast. Dat is huis aan huis aanbellen en een krantje aanbieden of een praatje maken. Vrijdagavond deed ik dat nog in Lombok. De reacties bij canvassen zijn altijd veel positiever dan je van te voren verwacht. Mensen waarderen de persoonlijke benadering. Bovendien, zeker 90% van de mensen neemt je krantje van harte aan en afgelopen vrijdag zij zeker 1 op de 4 dat hij al wist dat hij op GroenLinks ging stemmen. Dat is ontzettend motiverend. Nu is Lombok een wijk waar we ook in het verleden een grote aanhang hadden. Maar goed, ik dwaal af van waar ik het over wilde hebben getuige mijn kop: Sara Kroos. Zij presenteerde onder meer haar manifest uit de voorstelling Zoetgevooisd (http://www.sarakroos.nl/1024x768.htm). Ik moest om haar lachen. En ik moest om een van haar liedjes huilen. Wat een fantastische zangeres. Haar vertolking is zo vol overgave, ik vergelijk het maar met Jacques Brel (of dichter bij, Huub van der Lubbe). Ze was erg grappig gisteren, en ze eindigde met een hommage aan Femke die laatstgenoemde behoorlijk verlegen maakte. 'Zij is de lente, de linkse lente, zij is die wervelwind van links...' Zou Sara volgend jaar ook ons campagnelied willen maken?

GroenLinks pakt onveilig verkeer rond scholen aan

Vanochtend waren we op bezoek bij pc basisschool De Schakel in Overvecht, waar we ons initiatiefvoorstel met 6 maatregelen voor veilig schoolverkeer presenteerden. Deze school doet heel erg veel aan verkeersveiligheid en dat is hard nodig ook. Op de foto neemt actieve ouder Monica Dickhoff het voorstel samen met directielid Huib Bal in ontvangst van onze lijsttrekker Marry Mos. De Schakel is de enige school die het Utrechtse Verkeersveiligheidslabel (uvl) al gehaald heeft, vooral dankzij de voortdurende betrokkenheid van de verkeerswerkgroep van ouders zoals Monica. Ouders strijden bijvoorbeeld nu al 12 jaar voor een 30-kilometergebied op de Orinocodreef en een veilige oversteek op de Nigerdreef. Twaalf jaar, dat is toch belachelijk!
In de GroenLinkse voorstellen krijgen scholen voorrang bij verkeersingrepen. De gemeente gaat direct ingrijpen met een vliegende brigade. Er komen veilige looproutes naar school, en kinderen mogen in een wijkverkeersraad meepraten over het beleid. Scholen krijgen ondersteuning zodat ze aan verkeerslessen kunnen doen en ouderbetrokkenheid organiseren. Want het helpt als ouders elkaar aanspreken. Want helaas ontstaat heel veel onveiligheid door het verkeersgedrag van ouders zelf! (zie de tweede foto). Het initiatiefvoorstel komt op de agenda van de nieuwe Gemeenteraad. Niki Schipper, met wie ik het voorstel samen maakte, zal er zich hard voor maken. Niki heeft ook een weblog: www.nikischipper.nl. Je kunt het totale voorstel lezen op www.groenlinksutrecht.nl.

Slechts kort op de ski's

Skieen is best leuk, maar na twee uur stuntelen en vallen in mijn eerste ski-les had ik een knieblessure. Dus de vakantie in Tsjechie werd de eerste dagen vooral thuis in 'Chata Peklo' van mooie boeken genieten terwijl mijn hele familie op de lange latten stond. 'Publiek Geheim' van Bernlef, en 'Hajar en Daan' van Robert Anker. Heel verschillende boeken maar beide nu al monumenten van hun tijd, zeer het lezen waard vond ik. Ha! Dus dat deed ik terwijl mijn partijgenoten in weer en wind stonden te actievoeren, folderen, debatteren...
Ik was ook onder de indruk van Praag. De stad schudde op subtiele wijze ook mijn denken op over het Europa waar we als Nederland deel van zijn. Je kunt er aan alles zien dat de bewogen geschiedenis van Praag de geschiedenis van Europa is. En dat Tsjechie niet aan de rand van Europa ligt, maar in het midden.
Terug in Nederland had ik een dag nodig voor 350 mailtjes (waaronder de onvermijdelijke bergen spam) en rolde meteen in mijn allerlaatste fractievergadering. Die mailtjes ga ik niet missen, maar mijn gezellig-felle GroenLinkse fractie wel, dat weet ik nu al.

Voor het eerst skieen...

Zaterdag 18 februari vertrek ik voor het eerst in mijn leven naar een ski-gebied, het Reuzengebergte in Tsjechie. Hoewel de snelheid en de vrije natuur me erg aantrekken, heb ik nog nooit in mijn leven over skieen gedacht: 'kom, laat ik dat nou eens gaan doen!'. Koud, slecht voor de natuur en de bergen, veel te toeristisch... Maar op uitnodiging van mijn ouders komt het er nu toch van. De hele familie Hoitink (inclusief de zes neven van 9 tot 18 jaar) bij elkaar in een (1) vakantiehuis... arme andere gasten? Aan het einde van de week gaan Herman en ik nog een paar dagen naar Praag. Dat lijkt me een fantastische stad. Ook op de treinreis verheug ik me. Je tjoeketjoekt toch heel Duitsland door. Stiekem hoop ik dat we in Dresden vast komen te zitten omdat er te veel sneeuw ligt of zo...
Alleen de timing, die had niet beroerder kunnen zijn. De verkiezingscampagne is in volle gang, de campagnekoorts slaat om zich heen onder alle enthousiaste GroenLinksers, en wat doe ik? Met frisse tegenzin nog wel, skieen met mijn familie! Gezellig wordt het zeker en ja vast vind ik het leuk, maar toch ga ik dat campagnesfeertje missen.

Mensen als motor van de stad

Gisteren bezocht ik een bijeenkomst van de gemeente in Babel, het tijdelijke culturele hoogstandje van vrijheid en initiatief dat in het gebouw van de oude sociale dienst op het Oudenoord gevestigd is. De dienst maatschappelijke ontwikkeling presenteerde een flink aantal sociale en culturele projecten die er in de stad lopen waaraan zij medewerking of subsidie verleent. Ik was echt enthousiast: zo zou ik willen dat de gemeentelijke instanties en de wethouders van deze stad zich altijd opstellen. De presentaties van de projecten waren heel creatief en aansprekend en er werkten ontzettend veel actieve stadsbewoners aan mee. Met de opzet van de dag en de locatie liet de gemeente zijn dat 'het apparaat' soms ook durf heeft en ruimte laat voor eigen initiatief, in plaats van alles te willen beheren en beheersen. En in het debat toonden wethouders Harm Janssen en Hans Spekman zich betrokken en open voor kritische opmerkingen: het sociale werk is nog lang niet af. Bovendien werd de vinger op de zere plek gelegd. De gemeente moet nog meer leren om haar hooghartigheid af te leggen en als partners op te trekken met de instellingen van de stad (welzijn, onderwijs, cultuur); in de regeltjes van het subsidiecircus en de bureaucratie moet driftig gesneden worden; en de gemeentelijke diensten onderling moeten beter samenwerken. Aan goede bedoelingen ontbreekt het echter niet, en ook in de visie van 'Mensen als motor van de stad' kan ik me als GroenLinkser goed vinden. De komende jaren moet het nog iets ambitieuzer, nog iets creatiever, en nog meer op het versterken van mensen en van hun zelfstandigheid gericht worden. Minder bevoogdend, meer vrijheid latend. Maar toch. Utrecht laat zich in sociaal opzicht steeds vaker van haar betere kant zien. Dat is een verdienste van iedere Utrechter die zich voor anderen inzet. En het is ook een verdienste van de ambtenaren van de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling. Neem eens een kijkje op www.utrecht.nl, bestuur en organisatie, onder 'diensten'. Daar staan ook 12 'DMO-projecten' vermeld waaruit je de beste kunt kiezen. Zoals het project Vrouwenrechten waarvan de foto afkomstig is. Prijsuitreiking 2 maart.

Werkbezoek in West: renoveren in plaats van slopen!

Twee keer per jaar bezoekt de Raad elke wijk. Gisteren was het de beurt aan Lombok (West). Ik vond het een geweldig werkbezoek. Vier woonprojecten stonden centraal. We zagen de aanbouw van de twee nieuwbouwprojecten Dichtershof en de Libertijn. Ik ben blij dat 70% van de kopers tot de starters op de koopmarkt behoort, want juist voor hun is er in Utrecht veel te weinig te vinden. Met als gevolg dat ze in huurwoningen en studentenkamers blijven zitten die daardoor niet beschikbaar komen voor anderen. Echt onder de indruk was ik echter van het bezoek aan de huurwoningen van Complex 501 (Paramaribostraat e.o.) en 507 (rondom de Kanaalstraat). Tientallen bewoners stelden hun huis voor ons open en gaven hun mening over de sloop- en nieuwbouwplannen van Bo-ex. De woningen moeten nodig gerenoveerd worden, maar zijn niet in slechte staat. Bo-ex wil ze slopen omdat het, plat gezegd, goedkope woningen zijn op dure grond. Ze kunnen er aan verdienen. De bewoners betalen de rekening, als ze al terug kunnen keren in de wijk. Foei, Bo-ex! De fractie van GroenLinks zal al het mogelijke doen om hier een stokje voor te steken. Zie de site van de protesterende huurders van Complex 501: http://www.slopendatnooit.nl/. En zie de goede site http://www.lombox.nl/.
PS: Op de Kanaalstraat was ik te gast bij een ouder echtpaar dat hun huurwoning met ongelofelijk veel liefde en aandacht tot in de puntjes had opgeknapt. Hen zal ik niet gauw vergeten, mede dankzij de foto van mijnheer met de 160 kilo wegende vis die hij met zijn eigen handen gevangen had! (zo eentje als deze).

Een miljoen extra voor welzijn!

Voor GroenLinks is welzijn en preventie een speerpunt. We zijn dan ook superblij met de 1 miljoen euro extra die de Raad vanmiddag voor welzijnswerk vrijmaakte. Waar verkiezingstijd al niet goed voor is... In november lukte het GroenLinks met moeite om eenmalig 2 ton extra voor het maatschappelijk werk los te peuteren. Vandaag ging de hele Raad, op de VVD na, akkoord met een nieuw financieel systeem voor het welzijnswerk én 1 miljoen euro extra structureel. De wachtlijsten in het maatschappelijk werk kunnen eindelijk aangepakt worden en het jongeren- en ouderenwerk hoeft niet meer zo te worden afgeknepen. Het nieuwe systeem verdeelt het geld ook rechtvaardiger over de wijken. Vanavond bezochten 30 nieuwe GroenLinks leden de raadsvergadering en kregen een rondleiding in het stadhuis. Dat doen we elk half jaar. Dus kon ik aan hun - niet zonder trots - het resultaat vertellen. Politiek kán het verschil maken!

Politiek filmprogramma in 't Hoogt

Erin Brokovich als rolmodel voor GroenLinksers?
Jazeker. Strijdbaar tegen onrecht, op de bres voor anderen en voor een goed milieu, een sterke vrouw en nog humor ook... Vandaag werd de filmkeuze van alle Utrechtse politieke partijen bekend. Binnenkort in 't Hoogt!
Maandag 27 februari 19.00 uur SP THE HIGH PRICE OF LOW COST
Dinsdag 28 februari 19.00 uur Christen Unie CODE INCONNUE
Woensdag 1 maart 19.00 uur VVD THE FULL MONTHY
Donderdag 2 maart 19.00 uur Groen Links ERIN BROCKOVICH
Zaterdag 4 maart 16.00 uur D66 LITTLE PEACE OF MINE
Zondag 5 maart 14.00 uur LU ALL STARS
Zondag 5 maart 16.00 uur PvdA POLLEKE

20 speeltuinen gered

Eindelijk. Het geld om alle 20 speeltuinen open te houden, is voor de komende jaren geregeld! Vanmiddag deed wethouder Hans Spekman de spijkerharde toezegging dat de nieuwe verdeling van het wijkwelzijnsgeld geen negatieve gevolgen heeft voor de speeltuinen. Zijn voorganger, LU-er Toon Gispen, vertikte het altijd om hier duidelijkheid in te geven. De nieuwe geldverdeling voor het welzijnswerk kan nu doorgaan. Nog belangrijker: ook Leefbaar Utrecht, PvdA en SP zijn het nu met ons eens dat er extra geld bij moet voor maatschappelijk werk en kinder- en jongerenwerk. Met de drie partijen gaan we op zoek naar de benodigde 1 miljoen.
GroenLinks diende in juni een initiatiefvoorstel in om de speeltuinen te redden. We hebben nu alle hoofdzaken uit dat voorstel binnengehaald, dus kon ik vandaag ons initiatiefvoorstel intrekken. Vanavond mail ik alle speeltuinen en de ouderverenigingen zoals Vrienden van Fort Luna. Heerlijk om goed nieuws te hebben!

Brede voorziening voor wijk West

Waar komt de brede voorziening voor de buurten Oog in Al en Halve Maan? Aan het Victor Hugoplantsoen, op het Cereol terrein, of misschien op beide plaatsen? Daarover ging het vandaag in de commissie Maatschappelijke Ontwikkeling. Ik had het op de agenda gezet omdat er veel te veel onduidelijkheid over bleef bestaan. Het antwoord: Op het voormalige Cereolterrein. Daar komt ruimte voor een wijkbieb, een voorschool, Het Wilde Westen, en activiteiten van bewoners (zoals Stichting Open Oog in Al) en de welzijnsorganisatie Portes. Eis aan alle deelnemers: richt je activiteiten in sterke mate op de bewoners van Halve Maan. Daarnaast blijft Portes activiteiten ondernemen vanaf het Herderplein. Met het antwoord ben ik vooralsnog tevreden. Hopelijk komt er een mooie voorziening waar heel de wijk veel aan heeft! P.S. Op 4 februari is er een rondleiding op het normaal gesproken gesloten Cereolterrein. Misschien wel je laatste kans om het in oude staat te zien!

Positief geluid van Marokkaanse Dialoog Overvecht

Afgelopen zaterdag twee ontzettend leuke werkbezoeken gedaan (zie ook het bericht hieronder). In Overvecht organiseert de vrijwilligersorganisatie Marokkaanse Dialoog Overvecht allerlei activiteiten om het zelfvertrouwen en de onderlinge ontmoeting van de Overvechters van Marokkaanse afkomst en de andere Overvechters te bevorderen. Met positieve activiteiten en enorm veel vertrouwen en geduld bereiken ze honderden jongeren, vrouwen, ouderen. Vijf bestuursleden en vrijwilligers trokken twee uur uit om ons in buurthuis De Bram te vertellen over hun werk. Jammer is dat ze - bijvoorbeeld op zondagmiddag - concurreren met Cumulus omdat deze grote welzijnsorganisatie in navolging van hun succes ook op zondagmiddag activiteiten wil organiseren. En Cumulus betaalt de huur... Het sterkt me in de overtuiging dat het gemeentebestuur voor voldoende buurthuizen voor iedereen moet zorgen. Daarvoor is het nodig om heel anders met het huisvestingsbudget om te gaan. Nu betaalt elke gebruiker een marktconforme huur. Het gevolg is dat de drempel veel te hoog wordt. Terwijl buurtvoorzieningen geen drempels horen te hebben!

Vrijwillige huiswerkklassen groot succes

Zaterdagochtend waren we met vier (aanstaande) fractieleden en bestuursleden op bezoek bij de huiswerkklassen van Stichting ASHA, in buurthuis Oase op de Cartesiusweg. Op de foto onze kandidaat Stefanie Bottse (op 5), die ook mee was. We kregen een hartelijke ontvangst en spraken indringend over hun werk. Maf hoor, al het geld voor huiswerkbegeleiding gaat naar scholen, maar het is niet zo duidelijk wat daarmee gebeurt. Ondertussen loopt het bij ASHA storm, dus ze voorzien - geheel vrijwillig en zonder subsidie - in een grote behoefte. Daarover gaan we dus schriftelijke vragen stellen, vooral om te stimuleren dat dit soort activiteiten nog veel meer plaats kunnen vinden. Investeren in talent moet!

Op naar moderne schoolgebouwen!

De Utrechtse basisscholen huizen in 172 vaak aftandse schoolgebouwen. Meer dan 90 procent van die gebouwen is ouderwets: niet geschikt voor modern onderwijs en voor de integratie van gehandicapte leerlingen. Bovendien kampen de basisscholen met enorm achterstallig onderhoud. Om alle achterstanden weg te werken is 125 miljoen euro nodig! Daarom besprak de raad vandaag in de Commissie Maatschappelijke Ontwikkeling een Masterplan om tussen 2007 en 2014 zoveel mogelijk gebouwen te moderniseren en op te knappen. GroenLinks was kritisch, want:

• We vinden de ambities te laag;
• We vinden dat de naoorlogse achterstandswijken meer voorrang moeten krijgen;
• Van het benodigde geld is nog maar 33 procent gevonden;
• En in de huidige Utrechtse subsidieregeling voor onderwijsgebouwen geldt onderwijskundige vernieuwing niet als een reden voor subsidie bij bestaande gebouwen.

Vooral dat laatste is GroenLinks een doorn in het oog. Bij de begroting in november dienden we dan ook een motie in om 1 miljoen extra hiervoor uit te trekken. Die motie haalde het tot mijn teleurstelling niet omdat CDA, Leefbaar Utrecht en VVD het af lieten weten.

Vandaag was het dan ook een mooi moment toen wethouder Harm Janssen op mijn vraag bevestigde, dat hij de motie alsnog gaat uitvoeren. In het Masterplan Primair Onderwijs komt ruimte voor onderwijskundige vernieuwing! Nu nog meer geld voor het plan, want Utrecht geeft nog minder aan basisscholen uit dan, pak 'em beet, de gemeente Hilversum.

Migrantenvrouwen zijn stigma zat

Woensdagavond was ik bij een debat van de stichting Turks Vrouwen Komitee Utrecht. Deze stichting zet zich al sinds 1978 in voor het verbeteren van de sociaal economische positie van de Turkse vrouwen in stad Utrecht. En ze organiseert veel activiteiten die de emancipatie van de Turkse vrouwen bevorderen. Deze bijeenkomst in Museumcafé Lombok was deel van een project om de stem te laten horen van Turks-Nederlandse vrouwen die al lang in Nederland zijn maar toch een grote afstand tot de Nederlandse samenleving hebben. Want er wordt veel gezegd over integratie en participatie van deze vrouwen, maar het gaat meestal óver hen, in plaats van met hen. Wat me ontroerde gisteren was dat er ook een hele generatie jonge, goedopgeleide en welbespraakte vrouwen is opgestaan die het opneemt voor hun moeders en tantes en een brugfunctie wil vervullen. De TVKU bruist van deze jonge vrouwen. Wat me raakte is dat juist deze jonge vrouwen bijzonder veel last hebben van de manier waarop migranten en hun kinderen in Nederland bejegend worden: voor altijd allochtonen genoemd. Zij zijn Turkse Nederlandsen en hebben een sterke identiteit, maar toch worden ze over één kam geschoren, wordt hun afkomst geproblematiseerd, wordt hun bevolkingsgroep gestigmatiseerd en hebben ze steeds meer en steeds vaker last van discriminatie bij het vinden van een stageplek of baan.
En wat me frappeerde was dat ze intensief reclame hadden gemaakt om buurtbewoners uit te nodigen, niet alleen 'onder ons' te praten over integratie en participatie. Maar er kwam niemand. Ze verweten dat de autochtonen. Het was het spiegelbeeld van wat ik zo vaak hoor op politieke buurtbijeenkomsten, waar de witte Nederlanders klagen dat er geen allochtonen komen. Integratie moet van twee kanten komen - het is een moeilijke dans waarbij beide partners op elkaars stappen moeten reageren. Er wordt veel te weinig samen gedanst!

Een nadenkertje: aan het einde van de Ramadan organiseerde een van deze vrouwen een Iftar maaltijd in de school van haar kinderen. Zeer succesvol, er kwamen meer dan honderd buurtbewoners op af, van alle afkomsten en leeftijden. De vrouw vroeg zich af wanneer Nederlanders een vergelijkbaar initiatief zouden nemen. Bijvoorbeeld na de Kerstdagen!
Neem een kijkje op www.museumcafelombok.nl en op http://www.vrouwendomein.info/tvku/